Χοακίν Κορτές: Όταν βρίσκομαι στη σκηνή, ξεγυμνώνομαι σωματικά και ψυχικά

Ο διάσημος χορευτής του φλαμένκο μιλά στη HuffPost Greece λίγο πριν τις δυο παραστάσεις του στην Αθήνα

«Προσπαθώ να μεταφέρω αυτό που αισθάνομαι, στον κόσμο που έχω μπροστά μου στα show», μου λέει ο Χοακίν Κορτές με ένα χαμόγελο, λίγες ώρες πριν την sold-out παράσταση «Esencia» στο Κλειστό Ολυμπιακό Στάδιο Γαλατσίου (στο πλαίσιο του Christmas Theater) απόψε αλλά και αύριο, Κυριακή.

Είναι ένας από τους πιο δημοφιλείς χορευτές και χορογράφους φλαμένκο στον κόσμο, με μια καριέρα γεμάτη διακρίσεις, σημαντικές συνεργασίες με προσωπικότητες από τον χώρο του πολιτισμού και παγκόσμιες περιοδείες που παρακολούθησαν δισεκατομμύρια κόσμου. Γεννημένος στην Κόρδοβα της Ανδαλουσίας από οικογένεια τσιγγάνων, ο Κορτές δηλώνει υπερήφανος που το φλαμένκο προέρχεται από τον τόπο που μεγάλωσε και επιθυμεί να διαδώσει την τσιγγάνικη κουλτούρα, μέσα από το έργο του και την πρόταση που δέχθηκε ως πρεσβευτής των τσιγγάνων στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.

Το ταλέντο του στον χορό έγινε αντιληπτό σε μικρή ηλικία: στα 12 του χρόνια ξεκίνησε μαθήματα, ενώ στα 15 εντάχθηκε στο Εθνικό Μπαλέτο Ισπανίας και στη συνέχεια ακολούθησε σόλο καριέρα. Ίδρυσε τη δική του σχολή χορού, δημιούργησε χορευτικές παραστάσεις και τις παρουσίασε σε πολλά σημεία του κόσμου. Εκτός από το φλαμένκο και τις διάφορες διαφημιστικές καμπάνιες στις οποίες πρωταγωνίστησε κατά καιρούς, ο χορευτής ασχολήθηκε και με τον κινηματογράφο, καθώς συμμετείχε σε ταινίες των Πέδρο Αλμοδόβαρ και Κάρλος Σάουρα, μεταξύ άλλων.

Ο Κορτές μιλά στη HuffPost για την μείξη διαφορετικών ειδών χορού και μουσικής στο φλαμένκο, τα συναισθήματά του λίγο πριν βγει στη σκηνή και κατά τη διάρκεια της παράστασης και τέλος τις ομοιότητες μεταξύ Ελλήνων και Ισπανών.

HUFFPOST GREECE
Ο Χοακίν Κορτές στη συνέντευξη με την HuffPost, λίγες ώρες πριν την παράστασή του Esencia, στην Αθήνα.

«Το φλαμένκο είναι η ”μάνα-μουσική”»

«Λέμε ότι η Esencia είναι ένα θέαμα όπου υπάρχει η δική μου οπτική. Θέλω μέσα από την παράσταση να δείξω στη σκηνή την εμπειρία όλων των χρόνων που χορεύω. Όσα έχω απορροφήσει από τη ζωή σαν ”σφουγγάρι”. Όχι μόνο όσον αφορά τα επαγγελματικά, αλλά και τα προσωπικά. Αυτό που παρουσιάζουμε στο show είναι ένα μείγμα χορού και μουσικής. Αναμειγνύω το φλαμένκο που είναι η βάση, με στοιχεία από το κλασικό μπαλέτο και τον σύγχρονο χορό. Έχουμε 40 συντελεστές, πρωτότυπη μουσική από μια μεγάλη μπάντα και μέσω αυτής αναμειγνύουμε τη μουσική του φλαμένκο με σύγχρονους ήχους, αραβική και λάτιν μουσική. Η ιστορία που παρουσιάζω είναι μια σύμπτυξη μουσικών ειδών. Ενώ έχω δοκιμάσει πολλά είδη χορού, το φλαμένκο είναι η ”μάνα-μουσική”. Επέλεξα το φλαμένκο ως βάση γιατί είμαι τσιγγάνος, πρόκειται για τις ρίζες μου και το φλαμένκο προέρχεται από τους τσιγγάνους στην Ισπανία, συγκεκριμένα στην Ανδαλουσία. Κυλάει στο αίμα μου».

«Το εσωστρεφές παιδί που ήμουν υπάρχει ακόμα μέσα μου»

«Πάντα έλεγα ότι ο χορός είναι ο πρώτος μου έρωτας. Όταν βρίσκομαι στη σκηνή ξεγυμνώνομαι σωματικά και ψυχικά. Προσπαθώ να μεταφέρω αυτό που αισθάνομαι στον κόσμο που έχω μπροστά μου. Μου αρέσει περισσότερο από όλα να αλληλεπιδρώ με τους θεατές, δεν θέλω να είμαι μόνος στη σκηνή αλλά να επικοινωνώ μαζί τους, να συμμετέχουν και να το απολαμβάνουν».

«Από μικρή ηλικία ήμουν ευαίσθητος, όχι ντροπαλός, αλλά εσωστρεφής και πάντα φοβόμουν όταν μου έλεγαν να βγω στη σκηνήΈλεγα στον εαυτό μου να κάνω το καλύτερο δυνατό και να επιτρέψω στον κόσμο να απολαύσει το showΌμως όσα χρόνια κι αν περάσουν, η αλήθεια είναι ότι αυτό το παιδί δεν έχει χαθεί, υπάρχει ακόμα μέσα μουΑκόμα και στην ηλικία που είμαι τώρα και είναι σημαντική , έχω τα ίδια συναισθήματα και σκέψεις με τότε. Για παράδειγμα τη φυσικότητα, τον αυθορμητισμό, τις ιδέες, την ενθάρρυνσηΣυνεχίζω να είμαι αυτός ο άνθρωπος».

Ο Χοακίν Κορτές επί σκηνής.

«Η μαγεία του φλαμένκο είναι ότι δεν υπάρχει συγκεκριμένη γλώσσα»

«Υπάρχουν πολλά είδη φλαμένκο. Πρώτον, πρέπει να σκεφτούμε ότι το φλαμένκο γεννήθηκε από την κουλτούρα των τσιγγάνων, γύρω στο 1200. Εκείνο το διάστημα ζούσαν διάφοροι λαοί στην Ισπανία, όπως Εβραίοι, μουσουλμάνοι, τσιγγάνοι. Σε χορούς όπως το μπαλέτο ή τον σύγχρονο, υπάρχει τεχνική που όλοι μαζί ακολουθούν ή μερικά βασικά βήματα. Ενώ στο φλαμένκο, όχι. Είναι ελεύθερος χορός, πρωτότυπος, της ψυχής. Μπορεί να χορεύω φλαμένκο με τον δικό μου τρόπο, ενώ κάποιος άλλος με έναν διαφορετικό, πολύ μακρινό από ότι εγώ. Η όμορφη ιδιαιτερότητα αυτού του χορού είναι το γεγονός ότι δεν υπάρχει μια συγκεκριμένη γλώσσα για να ακολουθήσουν οι χορευτές παγκοσμίως. Αυτό είναι το μεγαλείο του φλαμένκο, η μαγεία: δεν υπάρχει βάση, συγκεκριμένες κινήσεις. Μπορείς να μελετήσεις τη βάση με τον δάσκαλο χορού, αλλά πίσω από αυτήν ο καθένας χορεύει με τον τρόπο του. Πρέπει να δημιουργήσει τη δική του ιστορία».

«Πρέπει να ζούμε την κάθε μέρα»

Οι Έλληνες και οι Ισπανοί μοιάζουν πάνω από όλα στη χαρά που έχουν ως λαοί. Είμαστε χαρούμενοι. Οι Ισπανοί βλέπουμε τη ζωή με διαφορετικό τρόπο. Μας αρέσει να ζούμε την κάθε μέρα, αντιθέτως οι άνθρωποι στη βόρεια Ευρώπη, είναι πιο ”ψυχροί”. Δεν σκέφτονται το τώρα, αλλά το … σε δέκα χρόνια. Εμάς μας αρέσει να απολαμβάνουμε το σήμερα, το αύριο, χωρίς  να γνωρίζουμε τι θα συμβεί στο μέλλον. Προσωπικά βρίσκω μεγαλύτερο ενδιαφέρον σε αυτόν τον μεσογειακό τρόπο ζωής. Με όλο το σεβασμό, οι βόρειοι δεν ζουν, δεν απολαμβάνουν. Όμως, φυσικά εξαρτάται και από τον άνθρωπο, την οικογένεια που μεγαλώνει. Το όμορφο στη ζωή είναι να ζούμε την κάθε μέρα. Για παράδειγμα, ταξιδεύω σε όλο τον κόσμο, έχω αυτή την τύχη, αλλά όταν πηγαίνω σε ένα μέρος, δεν μένω στο ξενοδοχείο μου όλη μέρα χωρίς να κάνω κάτι. Βγαίνω στο δρόμο, βλέπω την πόλη, γνωρίζω κόσμο και στο τέλος της ημέρας μαζεύω εμπειρίες. Πρέπει να ζήσουμε και να ανακαλύψουμε πράγματα. Θυμάμαι όταν ήμουν 12 ή 13 χρονών θυμάμαι ότι βρέθηκα με μια παρέα χορευτών, μεγαλύτερους από εμένα και έβγαινα μαζί τους, γνώριζα ανθρώπους από όλο τον κόσμο. Και όταν επέστρεψα στη χώρα μου, είχα να αφηγηθώ ιστορίες από τα όσα είδα.

Οι χαρές της ζωής

«Πέρα από το χορό, είναι πολλά πράγματα που μου δίνουν χαρά στη ζωή. Μου αρέσει ο κινηματογράφος, η μουσική – όχι μόνο η δικιά μου – γενικά. Μου αρέσει να ταξιδεύω, όχι μόνο για επαγγελματικούς λόγους αλλά και για διακοπές και τώρα που έχω τον γιο μου, βλέπουμε τον κόσμο μαζί».